یکشنبه 28 اسفند1384
به کجا داد برم
دل خود را ز که گیرم همه جا غم همه اهن
همه شب گور بکندن همه جا مرده بخوانن
تن ما زنده به سیما دل ما مرده بدانن
به که گویم که منم من من ادم همه جا گم
که کند گوش به حرفم شده سنگی دل مردم
غم مردم تن فانی شده مسلخ سر راهی
بر هر کوچه طنابی سردارن همه واهی
ز چه شب باز بیاید که بیابم همه جا تن
همه رفتن همه میرن غم ما هم شده مردن
سر هر میکده جغدی دم ایوان نخ زردی
به که گویم که دهد می همه نامرد به مردی
گنهم عادت بر عشق نفسی سیر ز هستی ست
چه کنم من غم دل را که علاجش می مستی ست
به چه چیزی شده خوش دل به نمازی همه باطل
به گمانی همه خود سر به نیازی همه اتل
به کجا داد برم من به سراغ که نهم پا
چه کنم در شب تاریک به که گویم غم خود را
ز چه من باز نخوابم که بیابم همه را حر
همه خوابن همه مردن تو کجایی تو بیا در
