کوچه
هبوط
جمعه 26 اسفند1384
مجنون
مجنون
شهره ی شهرم وانگشت نمای خلق ساقی دردم وخونین همای خلق
جاهل نیمه شبم کز صدای عشق لرزه فتد به تنم چون وفای خلق
خادم عشق و سراپا بسیج غشق ادم دهرم و مجنون برای خلق
مستم وعاشق اشفته حال غمها ابر بهارم و ریزم بپای خلق
مجرم راکت دنیای زندگانم شاهد گریه ی عشقم بجای خلق
ساکن ساحل مواج باده ام -اه- پیکر بی رخ ادم نمای خلق
حاکم خاکم و دیوانه چون غبار بنده ی جام و غلامم به رای خلق
نوشته شده توسط محمد (بهمن)
در 12:23 | لینک ثابت
•
